Open Cloud Mesh: een onbekend protocol met grote betekenis

De koffieautomaat is de belangrijkste plek van ons SURF-kantoor in Amsterdam – en dat is niet vanwege de kwaliteit van de koffie. Vaak vinden er levendige discussies plaats, worden verhalen over vroegâh gedeeld of geeft een collega een kleine lezing over technologie. Laatst ging zo’n lezing over iets met een wat obscure naam maar grote betekenis: het Open Cloud Mesh protocol.

Open Cloud Wat?

Open Cloud Mesh is een open standaard die het mogelijk maakt dat gebruikers van verschillende cloudopslagdiensten bestanden en mappen met elkaar delen alsof ze zich op hetzelfde platform bevinden. Vergelijk het met e-mail: ik gebruik Gmail en mijn kennis Outlook, maar we kunnen elkaar gewoon berichten sturen.

Het protocol is ontwikkeld binnen de GÉANT-community, in samenwerking met onder meer CERN, ownCloud en later Nextcloud. Voor SURF is het een cruciaal onderdeel van SURFdrive en Research Drive.

Waarom dit protocol handig is

Stel, ik sla mijn onderzoeksbestanden op in SURF Research Drive en wil die delen met een collega van een andere instelling, bijvoorbeeld in het buitenland. Zonder Open Cloud Mesh zou ik de bestanden eerst moeten downloaden en daarna via een omweg versturen. Of één van ons zou een account moeten aanmaken op het systeem van de ander, wat vaak niet mogelijk is.

Maar als beide systemen Open Cloud Mesh ondersteunen, kan ik de map gewoon delen. Mijn collega krijgt dan toegang via de eigen cloudomgeving, alsof de bestanden lokaal staan. De data blijven echter op mijn opslag staan. Minder gedoe dus, én veiliger samenwerken.

Het belang van open standaarden

In De Correspondent legde Maurits Martijn onlangs helder uit waarom open standaarden zo belangrijk zijn, in het artikel ‘Goed plan: Nederland sneller onafhankelijk maken van Big Tech (door open standaarden)’. Open standaarden zijn openbaar en door iedereen te gebruiken. Ze staan tegenover leverancierafhankelijke standaarden, die eigendom zijn van een partij die bepaalt wie ze mag gebruiken en onder welke voorwaarden.

Een bekend voorbeeld: het .doc-formaat van Microsoft was lange tijd leverancierafhankelijk, waardoor het lastig was om Word-documenten te openen op andere systemen, zoals Apple-apparaten.

Leverancierafhankelijke standaarden zorgen niet alleen voor gedoe, maar maken ons ook afhankelijk van één partij. Sla je je bestanden op in OneDrive en wil je die delen, dan werkt dat het soepelst binnen het Microsoft-ecosysteem. Buiten dat domein wordt samenwerken al snel omslachtiger — precies het probleem dat open standaarden willen oplossen.

Zou Microsoft Open Cloud Mesh ondersteunen, dan kan de ene instelling binnen het Microsoft-universum blijven, terwijl een andere instelling SURFdrive of Research Drive gebruikt. Zo leggen we ons niet vast aan één leverancier, verbeteren we samenwerking én houden we controle over onze eigen data.