Wachten op de perfecte soevereine cloud

e Volkskrant doet een ronde langs een bank, een uitgever en een van onze mooie universiteiten, de Universiteit Utrecht: wat komt er tot nu toe terecht van de baas-in-eigen-cloud-beweging?

Het resultaat is een rijk verhaal over de afwegingen waar we dagelijks mee te maken hebben:

  • Draaien systemen in verschillende datacenters, voor als er een uitvalt?

  • Hoe moeilijk of makkelijk is het om te wisselen van aanbieder?

  • Voor welke systemen vind je dat belangrijk?

Hoe doen we dat in onze Nextcloudpilot?

In onze Nextcloudpilot maken we gebruik van drie geografisch gespreide datacenters. Er kan er één uitvallen, dat testen we.

Wisselen van aanbieder hebben we vorig jaar gedaan met onze diensten Research Drive en SURFdrive. Dat ging relatief eenvoudig omdat onze oude en nieuwe leverancier open source en open standaarden serieus namen.

(Met nadruk op 'relatief', want migreren is als verhuizen: het is geen pretje, maar je doet het omdat het je iets oplevert.)

Digitale autonomie is essentieel voor onze samenwerkingsomgeving: de omgeving heeft sterke invloed op hoe we onderzoek en onderwijs doen. Samenwerking tussen instellingen is de norm. Juist daarvoor schieten de big tech-oplossingen tekort, omdat zij erbij gebaat zijn je binnen hun ecosysteem te houden. Hotel California, zou je kunnen zeggen: you can check out any time you like, but you can never leave.

DPG Media kiest voor Microsoft 365

De CISO van DPG Media vraagt zich af wat een soevereine cloud nu is: "Is dat een volledig Europese entiteit of kan het ook een Amerikaans bedrijf op Europese bodem met Europese medewerkers zijn?"

Aandacht voor soevereiniteit is fantastisch, alleen lijkt deze vraag maar al te vaak gebruikt te worden om moeilijke keuzes voor zich uit te schuiven. Dat werkt de status quo in de hand.

DPG Media verruilt Google Workspace dan ook voor Microsoft 365 en kijkt de komende jaren verder. Vijf jaar lang. Maar als iedereen blijft wachten tot het perfecte alternatief zich aandient, blijven we nog heel lang in de verkennende fase hangen.